Iza

Lieve Iza

Je bent een grote zus geworden. Twaalf dagen geleden had ik wel een vermoeden dat het de dag zou zijn dat je kleine zusje ons zou verblijden met haar komst. Toch durfde ik er niet teveel op te hopen en had ik in tegenstelling tot bij jou en Luna onbewust wat angst. Bij jou was mijn zwangerschap zo onbezorgd en zelfs de bevalling was mooi en snel. Nu wilde ik vooral dat die kleine meid er heel snel en gezond uit kwam. Wij waren meteen al een team en voor ik het wist lag je in mijn armen. Deze bevalling had ik echt onderschat. Je kleine zusje was ook een lekkere dwarsligger, ik heb gescholden, gehuild en geschreeuwd dat ze er gezond uit moest komen. Na een paar zware uren en bijna gebroken handen van papa en oma was het dan zo ver. Papa mocht je kleine zusje zelf opvangen en daar lag ze dan eindelijk op mijn borst: Nova-Joy! Nieuwe vreugde!

Luna kwam meteen naar boven gerend en kon haar kleine zusje die onder de smeer zat eindelijk begroeten. Pas toen ze haar mutsje al op had dacht ik aan haar hoofd. Is ie niet zo klein zoals jouw koppie? Maar ik zag meteen al dat het kleine mutsje zo strak om haar hoofd zat, dat het wel goed moest zijn. Je grote zus had al die maanden de naam geheim gehouden en alleen aan jou verteld. Nu was daar het moment om het te onthullen. Helemaal zelf op een romper geschreven liet ze het zien aan oma en tante Kim. Na al dat raden was het toch iets totaal anders. Die eerste uren gingen een beetje langs ons heen. Ik voelde jou zo dichtbij en was (en ben) zo trots dat ik mama ben van drie geweldige dochters.

Nova Joy had die eerste dagen ook echt jouw gezichtje, wat heel moeilijk en mooi was tegelijk. Al is zij hartstikke blond en waren jij en Luna vol met zwarte haren, jullie waren echt al drie zusjes om te zien. Iedereen heeft die kleine zuiplap al een keer Iza genoemd en elke keer schrikken we weer. Het voelt voor ons ook nog dubbel om te genieten van het leven. Elke keer als we huilen van geluk en vreugde, wordt het verdriet ook veel erger. Als we huilen van verdriet, versterkt dat ook weer het geluk van wat we wel hebben. Zonder jou waren we nooit zo gelukkig geweest als gezin, de liefde en het in elkaar opgaan heb jij ons gegeven.

Het is alleen moeilijk om dit gezin van vijf een plek te geven. Luna eist haar plekje en aandacht wel op, maar jij en Nova-Joy moeten we nog echt ergens plaatsen. Ik wil me niet schuldig voelen tegenover haar of jou, maar merk wel dat het moeilijker is dan ik dacht. Vaak op dat soort momenten voel ik een teken van jou, of het nou echt zo is of dat ik het wil, het geeft me wel kracht en liefde. Jij weet dat ik voor altijd net zoveel van je houd als van je grote en kleine zus.

Luna, Iza en Nova-Joy! Onze perfecte dochters!

Love you! Kus Mama!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Carla 28/12/2017 at 07:59

    Zo lief weer geschreven 🤗😍 En zo blij voor jullie 😘

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.