Iza

Thuisbevallen en flesvoeding! Dat kan echt niet!!

Acht jaar geleden was ik voor de eerste keer zwanger. Ik las alle boeken over zwanger zijn, bevallen en borstvoeding. Ik had het perfecte plaatje voor ogen. Ik zou max 16 kilo aankomen, thuis bevallen en borstvoeding geven. Appeltje eitje.


Ik kwam 30 kilo aan, had een mooie thuisbevalling, maar moest alsnog met de ambulance naar het ziekenhuis voor het betere zoek- en naaiwerk. Luna wist niet waar mijn borst voor was en zo zat ik 6 weken lang de godganse dag huilend met twee kolfapparaten melk te produceren die iemand anders in een flesje kon geven. Als ik dan al niet aan het kolven was, waren de zoogkompressen niet aan te slepen, of stond ik onder de douche tekeningen te spuiten op het raam.

Twee jaar later was ik voor de tweede keer zwanger en eigenlijk had ik nog steeds hetzelfde beeld voor ogen. Nu was ik wel een stukje zekerder en zelfbewust. Ik was al tevreden als ik minder dan 30 kilo aan kwam (oké, het waren er alsnog ongeveer 24), ik hoopte op weer een mooie thuisbevalling zonder ambulancetripje en ging er van uit dat dit kind wel wist wat ze met een tepel aan moest. Mocht dat niet zo zijn, zou ik wel sneller de kunstvoeding in de fles gooien en mijn tieten afbinden.
Nu was het een bevalling uit het boekje en leek Iza meteen te zuigen aan mijn tepel. Het kon dus wel en lag niet aan mij. Dat we de dag erna in de hel belanden van artsen, onderzoeken, intensive care en met zoveel slecht nieuws, waren we al lang blij dat ze tegen alle verwachting in zelf haar flesjes dronk en kon ik me echt niet druk maken over borstvoeding.

Nu ben ik zes jaar verder, maar om nou te zeggen wijzer? Gelukkig weet ik wel wat ik wil en trek ik me weinig aan van wat andere mensen (vooral moeders natuurlijk) zeggen. Het valt me juist nu heel erg op dat thuis bevallen en flesvoeding beladen onderwerpen zijn. De grootste groep is nog steeds voor borstvoeding, want dat is makkelijker, mooier, beter en je valt er sneller van af. Natuurlijk is het beter, maar makkelijker en mooier is het voor heel veel mensen helemaal niet. Thuis bevallen lijkt tegenwoordig juist meer tegenstanders te krijgen, want in het ziekenhuis is toch alles voor handen, kan er sneller gehandeld worden mocht er iets mis gaan en er is pijnbestrijding. Ik krijg nu vaak verbaasde reacties als ik vertel dat ik thuis wil bevallen.
Mag je gewoon thuis bevallen? Is dat wel verstandig? Durf je dat wel?
Ik was in het begin van deze zwangerschap best bang dat ik medisch zou worden en dus in het ziekenhuis moest bevallen. Niet alleen omdat ik twee keer snel bevallen ben, maar ook omdat ik denk dat het gaat om ontspannen. Zodra ik een stap in een ziekenhuis zet, sla ik op slot. Letterlijk en figuurlijk wordt ik een totaal ander gestressed en gestoord persoon. Natuurlijk is het nog maar de vraag of ik thuis kan bevallen of toch in het ziekenhuis beland of zelfs een keizersnede voor de boeg heb, maar dat kan ik gelukkig wel los laten.

Wil je borstvoeding geven, al is het een week of drie jaar? Kies je bewust voor flesvoeding? Wil je thuis bevallen? Droom je over een badbevalling? Of is hypnobirthing echt jouw ding? Misschien wil je in een kraamhotel bevallen? Of gewoon in het ziekenhuis? Wil je dichtbij een ruggenprik of lachgas zijn? Misschien heb je nu al de keuze voor een keizersnede of heb je niks te kiezen? Elke moeder is geweldig op haar eigen manier, als je je gevoel maar volgt. Dan kan je het nooit fout doen.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Marije 09/11/2017 at 21:22

    Heel mooi beschreven en heel herkenbaar. 3 kids verder, met flesvoeding en thuisbevallingen, doen ze het best goed😉
    En zou er nog eentje komen kies ik weer voor flesvoeding en een thuisbevalling (als het kan). Maar belangrijkste is bij je eigen gevoel blijven! Want denk dat je daar inmiddels wel van geleerd hebt dat dat heel vaak het juiste is!! 😘😘

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.