Zwanger

What’s in a name?

Een naam is wel één van de belangrijkste dingen die je je kind als eerste geeft. Het is iets waar ze zelf niks over te zeggen hebben en dat hun hele leven lang. Ik denk dat de meeste mensen hun eigen naam nooit aan zichzelf zullen geven. Ik in ieder geval niet. Ik loop al 35 jaar met Cinderella in mijn paspoort en daar heb ik al vaak een grappige opmerking over gekregen bij de douane, van een agent of van de enkeling die mijn naam voluit wist (tot nu).

Het is ook een moeilijk iets, omdat je het samen moet beslissen. Kleding, kinderwagen, de kinderkamer, dat kan ik nog allemaal wel naar mijn hand zetten. Ik beslis gewoon wat het leukste bij de kleine en bij ons past en gelukkig vindt Martijn (bijna) alles best. Dan de naam…. Dit is de derde keer dat we door dit proces gaan, maar het wordt er niet makkelijker op. We staan eigenlijk overal wel hetzelfde in, maar de naam?

Als het geslacht bekend is gaat er gelukkig meteen een halve lijst de prullenbak in. Die andere helft bekeken we met een schone blik en kon opeens ook een streep door elke naam. Als ik met een naam kwam keek meneer me aan met een blik: Meen je dat echt? Dan was hij weer te ordinair of rijmt er weer iets raars op. Als hij met een naam komt, heb ik eigenlijk altijd: Mwah. Of in de meeste gevallen konden we er al een gezicht bij plaatsen. Dat vind ik dan vooral zonde van de namen die ik heel leuk vind, maar dan een persoon erbij ken die ik helemaal niet leuk vind. Aangezien ik nogal veel mensen niet leuk vind, blijft er dus sowieso bijna niks te kiezen over.

Nu bleek de app: Zwitsal Babynamen een uitkomst. We konden eindelijk eens het Tindergevoel krijgen, door namen te swipen en als we samen een match hadden, kregen we een hartje onder in. Dat was leuk voor een week (maar dat schijnt met Tinder ook zo te zijn). Na die week hadden we wel 7 matches, waar toch niet DE naam tussen zat, tenminste dat denken we nu dan.

Dus gingen we door, alleen de namen die na die week op de app voorbij kwamen waren zo extreem dat Cinderella er niks bij is (en die kwam ook voorbij). De app ziet ons waarschijnlijk als niet normale mensen, wat dan wel weer klopt, die een niet normale naam willen. Dat klopt dan weer niet. We willen gewoon een leuke naam die me niet doet denken aan iemand anders en waar mijn kind niet mee voor gek loopt. Is dat nou zo moeilijk?

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply