Blogs, Zwanger

Je zal wel streng onder controle staan?

Die vraag krijg ik heel veel en eerst was mijn antwoord ook: Ja, ik word goed in de gaten gehouden. Nu ik erover nadenk ben ik een “normale” zwangere, zover ik als persoon überhaupt normaal kan zijn, maar dat terzijde.

Die eerste weken hebben we inderdaad veel echo’s en onderzoeken gehad, maar die hadden eigenlijk niks te maken met Iza. Ik kreeg heel snel een echo, omdat we echt geen idee hadden hoe ver ik zwanger was. Hoe dan? Hoor ik jullie denken, maar dat is weer een ander verhaal.
Een paar weken later kregen we een termijnecho en door de dikke nekplooi een week later weer. Door die dikke nepnekplooi besloten we toch een NIPT te doen waar (voor mijn gevoel) liters bloed werd afgenomen. Dan nog de pretecho voor het geslacht en viola, we kunnen al een fotoboek aanleggen voor Grietje.

Het enige wat echt medisch is, is de 20weken echo over drie weken in het ziekenhuis waar we zo ontzettend veel goede herinneringen aan hebben. NOT. Dit is natuurlijk wel heel spannend. Hoe zullen de hersenen er uit zien? We kunnen ons allebei niet voorstellen dat het weer mis is, maar we zullen blij zijn als dit voorbij is en alles er goed uit ziet.

Verder loop ik dus gewoon bij de verloskundige. Schatten van meiden die natuurlijk wel helemaal op de hoogte zijn van onze situatie. Ik mag zelfs extra het hartje tussendoor komen luisteren als ik dat wil en dat geeft me al rust. Het gevoel dat ik altijd kan bellen als ik bang ben dat er iets aan de hand is.

Ik ga er dan ook vanuit, als het na 20 weken allemaal goed zit, dat ik lekker normaal verder kan zwangeren en in mijn eigen bed, zonder poespas het kleine meisje er uit kan poepen.

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply