Iza

Wispelturig typje

Nu geef ik natuurlijk mezelf de schuld dat ik toch de woorden heb uitgesproken. Logisch gezien kan het toch niet zo zijn dat wanneer wij feest vieren omdat het een week zo goed gaat, dat dan iets onverklaarbaars uit het universum besluit het roer om te gooien.

Nu gebeurde toch hetgeen waar ik bang voor was, diezelfde avond nadat ik mijn woorden had opgeschreven besloot Iza een einde te maken aan het feest. Het begon met huilen en aanvallen. Doodmoe als ze was besloot ik Iza naar bed te brengen, terwijl de pannenkoekenbakkers ons heerlijke avondmaal aan het bereiden waren. Hopend dat mevrouw lekker ging slapen en wij rustig konden gaan eten. Wachtend op de bank vond ik dat er toch een eigenaardig geluidje uit de babyfoon kwam, waardoor mijn hersens binnen een seconde mij naar boven stuurde. Mijn hart sloeg een slag over en ik zag een blauw aangelopen meisje onder het spuug liggen. De hele kamer was gevuld met vette spuug en een verschrikkelijke geur, maar eerst moest ze weer ademen. Dus ik gooi de zware aardappelzak op haar buik en klop alsof het een lieve lust is. Gekrijs! Thank god, het enige moment waarop ik van dat geluid houd.

IMG_9875

In plaats van aan de pannenkoeken, gingen we als superteam aan de slag om de kamer en en het stinkdiertje schoon te maken, zodat we alsnog van onze pannenkoeken konden gaan genieten. Wat iets minder lekker is als die zure lucht nog in je neus hangt, maar dat is dan weer goed voor de lijn. De nacht verliep gelukkig wel geweldig, want geen kik gehoord. Dus vol goede moed de ochtend in, wat voor mij makkelijk ging, omdat ik haar in de kinderwagen een duw naar mijn moeder kon geven. Even geen Iza, wat natuurlijk niet van lange duur was. Als ik nou overal op voorbereid ben, zodat ik niet nog een zetpil moet brengen naar een huilende, koortsige Iza, de voeding dan vergeet en ze later alles onderspuugt en schone kleren nodig heeft. Gelukkig is mijn moeder het meest relaxed met Iza, dus rende ik snel weer de deur uit om het even te vergeten.

‘s Avonds was het tijd voor een badje, want zelfs de hond werd misselijk door de geur en dat terwijl hij normaal als eerste erbij is om de kots op te vreten. Na een flink sopje, schone haren lag ze een half uur later heerlijk ruikend in haar bedje. Ik bleef heel dicht in de buurt voor het geval dat en…..
Natuurlijk ben ik weer net te laat met 18 kilo opzij te gooien, zodat ze in ieder geval het bed en haar gezicht schoon houdt. Maar ik ben natuurlijk weer te slap en alles onder: Zet het bad maar weer aan, schat! Jankend aapje, chagrijnige ouders en een blije Luna die nog even lekker op de Ipad mag in het grote bed.

IMG_9910

Bad nr. 2 was zo rustgevend dat ze maar besloot daar in slaap te vallen in de armen van mama in het heerlijke warme water. Iedereen was er klaar mee, dus oogjes dicht en snaveltjes toe.
Vandaag stond in het teken van de epilepsie. Aanval hier, aanval daar, maar gelukkig geen gespuug en de koorts is gezakt. Nu ligt ze zo diep in slaap dat het morgen niet anders kan dan dat het een hele goede dag wordt! Oh, dat zou ik niet meer zeggen….

Previous Post Next Post

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Marloes 18/02/2016 at 23:45

    Ik wilde bij je vorige blogje zeggen, “wat fijn, zo’ n adempauze voor iedereen.
    Iza kan blijkbaar weer ergens de kracht vinden voor herstel. ” Nu maar hopen dat deze goede tijden snel weer aanbreken.

    Marloes

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.