Iza

Back to reality

Altijd als we een midweek, weekend of week weg gaan komen we helemaal bij. Nu moesten we er ook echt even uit, geen gezeik, gedoe en geregel. We waren het ook echt zat, maar eigenlijk nog steeds. 

De week begon lekker met een zieke Luna, koorts, hoesten, spugen. Het was natuurlijk te verwachten, maar je hoorde haar nauwelijks, want we waren op vakantie!! Iza is haarzelf nog niet echt geweest en op vakantie ook niet. In het huisje of buiten ging het goed, maar zodra we haar ergens mee naar toe namen met teveel prikkels bleven de aanvalletjes komen. 

Het is bijna nog onmogelijk om iets met het hele gezin te ondernemen. Dat ze niet mee kan zwemmen, was natuurlijk al geaccepteerd. Niet alleen door de kans om ziek te worden, maar vooral omdat ze veel te zwaar is, niet meer te tillen en ze nergens kan liggen. De zware aardappelzak de hele tijd vasthouden is ook geen doen meer, dus de opties worden beperkt. Nu laten we dat op vakantie eigenlijk altijd wel los, maar nu had ik mijn retemoeilijke momenten.

De eerste nacht moest ik alles van de afgelopen weken verwerken. Als we wat gingen drinken en ik was mentaal labiel, dan kon ik iedereen die echt zat te staren of iemand aanstootte wel voor hun bek rammen of zeggen: Kan je je het zien? 
Daar heb ik normaal helemaal geen last van, gewoon negeren. En de mensen die even kijken of wat vragen vind ik niet erg, want ik zou zelf ook even kijken, al heeft iemand een gebroken been of een wijnvlek. 

Ik had nog niet eens zoveel last van de zusjes of broertjes van dezelfde leeftijd die WEL samen konden spelen. Maar even gezellig iets drinken en spelen, eindigde toch altijd weer in elkaar afwisselen met Luna. En als je met Iza zat, zat ze stuiperig op schoot of lag apathisch in de kinderwagen of op de bank. Er kwam geen emotie aan te pas en dan voelde ik me toch schuldig dat we haar meenamen met al die prikkels. Dus genieten was dan moeilijk, maar helemaal niets meer ondernemen met zijn allen is toch ook geen doen.

Het echt genieten met Iza is alleen nog maar in bed, dan voelt ze je en is ze op haar gemak, kan er af en toe een lachje van af en vallen we hand in hand allebei totaal ontspannen in slaap voor een welverdiend middagtukje. 

Toch hebben we genoten, Iza buiten met druppels op haar kop. Luna in het zwembad, buiten bij de eekhoorntjes, hertjes en konijntjes, in het speelparadijs, Bobbie die elke dag een paar keer door de bossen kon rennen, Maar laten we onszelf niet vergeten, genieten van de kids en de heerlijke rust als ze ‘s avonds op bed liggen. Want laten we eerlijk wezen, daar houdt elke ouder van. Open haardje, wijntje, hapje en een filmpje in totale rust.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.