Iza

Blik van herkenning

Geschreven voor Lotje&Co

http://www.lotjeenco.nl/blogs/lotje-s-keukentafel/entry/keukentafel/een-blik-van-herkenning

Oh lieve Iza,

Soms zou ik je wel door elkaar willen schudden, om er ook maar iets van emotie uit te krijgen. Misschien dat er dan in je hersens iets op zijn plek valt, al weet deze struisvogel heus wel dat er niks in je hersens goed zit. Onvoorwaardelijke liefde, daar wil je niks voor terug. Je straalt op je goede momenten alleen maar liefde uit, maar soms wil ik er wel wat voor terug. Het hoeft maar iets heel kleins te zijn.
Blik van herkenning, bewuste glimlach, bewuste beweging, al krijs je de hele boel bij elkaar omdat je iets MOET hebben.

Die dagen dat je alleen maar ligt te staren en waar naar eigenlijk? Dat die epilepsie en al dat slijm je in de weg zit. Dat zelfs knuffelen met je lieve mama geen emotie in je los maakt. Die dagen zijn het zwaarst, vooral als je grote zus er niet is. Want jij vraagt geen aandacht, maar bent totaal afhankelijk van ons. Wij houden je in leven met medicijnen, voeding door je slang naar je maag sturen, maar vooral ook opletten of je niet in een aanval blijft hangen of stikt in je eigen spuug.
Luna vraagt alleen maar aandacht en is zo goed als zelfstandig, wanneer het haar uitkomt dan. Op haar kan ik boos worden als ze niet luistert. Me helemaal kapot lachen omdat ze weer iets grappigs zegt of een nieuw dansje verzint. Uit haarzelf naar me toe komen met een knuffel en een Ik hou van je.

Natuurlijk word ik van jou ook blij, vooral als we buiten lopen en ik zie dat de wind of de buitenlucht of wat het ook is een lieve glimlach op je gezicht tovert. Of als je in een goede bui bent en er opeens een brabbeltje uit het niks komt met een tevreden blik op je gezicht. Dan denk ik: Ah daar is ze, ons Izaatje. De bikkel, die de afgelopen tijd meer in dan buiten het ziekenhuis is geweest en toch overal binnen no time weer van opknapt tot ieders verbazing. Die alleen maar huilt als ze echt pijn heeft. Daar kan menig mens wat van leren, inclusief mezelf.

Ook al doe je niks letterlijks, je leert ons de wijste levenslessen. Dat waar het echt om draait in het leven.

Oh lieve Iza, je bent perfect zoals je bent en zou je voor geen goud willen ruilen met welk kind dan ook. Maar ga je morgen Mama dan wel die blik van herkenning geven met een grote glimlach, zodat ik weet dat je iets mee krijgt van mij en ok, ook de rest van de wereld?

foto (26)

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.