Iza

De gekke huismoeder

Niet te verwarren met de gekke huisvrouw, want zij doet in ieder geval nog huishoudelijk werk op kwaliteitsniveau.
Het moment dat we er achter kwamen dat Iza niet het meisje zou zijn wat we voor haar gehoopt hadden, was het een natuurlijke keuze om te stoppen met werken. Ik had er ook echt zin in om thuis te zijn voor mijn meisjes, lekker burgerlijk tutten, huis altijd op orde, koken, bakken, opgaan in Luna haar fantasiewereld. Helaas was dat beeld ook wel een beetje fantasie.

Nu de vakantie over is gaat manlief heerlijk elke ochtend naar zijn andere leven en Luna weer gezellig naar school. Dit is vooral voor mij weer erg wennen, wat zich waarschijnlijk uitte in een huilende Luna de eerste ochtend op school. Ze had er zoveel zin in, maar voelde ze onbewust dat ik er niet zo’n zin in had? In weer een leven zonder eigenwijs prinsesje. Ik val in een gat, dat gat uit zich vooral in het stille eenzame leven, al ligt er nog een leven in de box en een leven op de bank, mand of onder de trampoline (net waar die lompe hond zijn hoofd naar staat). Maar die levens zijn nou niet echt in voor een gesprek, al kan ik alles tegen ze zeggen, ze zeggen toch niks terug. Toch praat ik de hele dag tegen ze en word ik met de minuut gekker.

IMG_8007

Ik ben eigenlijk altijd al toe aan een tukkie als de wekker gaat, dit waarschijnlijk omdat onze weerwolf nog steeds in slaapstaking is, ondanks de slaapmiddelen waar een normaal mens de hele dag van slaapt. Misschien dat daarom mijn energie ergens in een diep dal ligt, maar ook omdat het “normale” leven weer verder gaat. Er valt alleen nog over te oordelen of het een normaal leven is, als je ‘s ochtends alleen bent en zin hebt om Frozen kwartet te spelen, maar aangezien je dat niet met beide, luie levens in het huis kan doen trek ik maar een kleurboek uit de kast. Ik snap best dat ik het huis op orde moet houden, wat me voor ieder ander oog best lukt en een gezonde maaltijd op tafel moet krijgen, wat ook altijd op de makkelijkste, vaak inspiratieloze manier lukt. Dan is er ook nog een meisje wat met medicijnen, voeding, vocht en ontelbare luiers als ze in een kakbui is in leven gehouden moet worden, maar toch heb ik genoeg tijd over om letterlijk gek van te worden.

Het zou beter zijn als ik ook eens een gesprek aan ga met een volwassen persoon die niet tot deze gekke familie behoort of tot de 20 instanties voor Iza. Bij de 20 instanties heb ik nog een serieus onderwerp waarvan ik weet waar ik over praat, maar eerlijk gezegd mis ik het natuurlijk wel om 1 of 2 dagen in de week een ander persoon te zijn op een andere plek met andere mensen. Maar of ik nog zou functioneren buiten mijn kleine wereld is een grote vraag. Ik heb een afkeer gekregen tegen ellende en drama (zonder humor) en een voorkeur voor kinderpraat, kinderspel, sarcasme, zelfspot en alle onderwerpen die met een korrel zout genomen kunnen worden. Langzamerhand begin ik te denken dat ik tot een zeldzaam soort behoor, zou er een (kleine) club crazy housemoms zijn waar ik een spelletje Frozen kwartet mee kan spelen?

Previous Post Next Post

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Marloes 09/09/2015 at 00:07

    Herkenbaar! Ik ben hier een nieuwe lezer. Ik zit in een iets andere, maar wel een beetje vergelijkbare situatie. Oze dochter van 2 heeft een ernstige ontwikkelingsachterstand en ik ben ook gestopt met werken om voor haar te zorgen. Van fulltime werken naar fulltime moeder. Was wel een omschakeling en ik mis de sociale contacten en het gevoel om op een andere manier nuttig te zijn en je hersenen te gebruiken nog altijd. Maar het bracht wel rust en ergens is het ook wel een luxepositie. Maar toch, ik mis het werken af en toe wel.
    En ja, wereldleed, ik kan dat ook niet aanzien.
    Fijn dat ik je blog gevonden heb. Ik ga je zeker volgen.

    Groetjes,
    Marloes

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.