Iza

Diepe gesprekken

Veel mensen zullen na dit stuk denken dat ik rijp ben voor het gesticht. Sommige denken het nu al, dus misschien hebben jullie ook wel een klein beetje gelijk. Ik denk ook dat ik het wel goed zou doen in het gesticht waar wel meer mensen hele gesprekken hebben met mensen of dingen die niet echt kunnen praten.
Net als ik met Iza. Iza kan dan wel niet praten, maar wij hebben samen hele gesprekken op vaak hoog niveau. Ook al praat ze niet in dezelfde taal, als ik een blik zie of een brabbel, schreeuwtje of gilletje hoor weet ik precies wat ze bedoelt te zeggen. Zo intiem verbonden zoals wij samen zijn is niemand. Dit betekent alleen ook dat als ze wel kon praten ze waarschijnlijk niet echt netjes zal praten en de [email protected]*&$dommes je om de oren vliegen. Gelukkig zullen we elkaar nooit veroordelen, wat we ook tegen elkaar zeggen.

image1 (3)

Als zij een rotdag heeft, heb ik die ook en andersom. Als ik moe en stil op sta, is Izaatje dat ook en hoeven we ook niks te zeggen, terwijl we dan juist alles zeggen.
De laatste weken heeft Iza ook steeds meer heldere, vrolijke dagen waar ze echt veel praat tegen ons allemaal. Luna komt thuis en haar bekkie gaat open zodra ze haar hoort en probeert ze haar grote zus te zoeken met haar oogjes. Luna heeft ook vaak genoeg als Iza een brabbeltje er uit gooit dat ze precies weet wat ze zegt. Mama! Iza zegt dat ze me lief vindt. Het is natuurlijk mooi dat ze dat hoort of denkt, want het is ook echt zo. Iza praat ook niet tegen iedereen, net als wij niet met iedereen wat hebben. Ik vertrouw dan ook vaak op haar gevoel, als ik in haar ogen zie of aan haar brabbel hoor of ze iemand leuk vindt, weet ik ook meteen of het goed zit.

FullSizeRender

Juist door deze vrolijke dagen en de diepe gesprekken weet ik ook weer zeker dat ze de wereld gaat verbazen, zoals ik altijd al heb gezegd. Ze doet zo haar best en wilt zoveel meer, dus wie weet gaat ze opeens zitten en bewust haar armen en handjes gebruiken. En natuurlijk wordt ze een grote meid die nog heel lang bij ons is. Of het naief is of juist positief denken? Ik denk allebei niet. Het is geloven in die kleine meid die in haar zelf gelooft en wie ben ik als moeder om niet nog meer in haar te geloven dan de rest van de wereld.

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Nicole Kroes 09/12/2014 at 23:14

    Hey Cindy,

    je hebt een erg mooie pen. Het is ontroerend om je verhalen te lezen. Woorden zijn ook vaak niet nodig om te praten. En dat laat Iza dan ook maar mooi zien.

    x van een trouwe lezer

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.