Blogs, Iza, Luna

Home sweet home

Lieve schat van me,

Eindelijk ben je weer thuis zoals het hoort. Wat waren we verdrietig en blij met het ophalen, want ook al ben je weer in onze armen, een urn knuffelen is niks vergeleken je lekkere lijffie tegen ons aan. Het is namelijk lang genoeg geweest zo, je mag nu wel weer terug komen. Die eerste maand was verschrikkelijk. Het begin van echte rouw dringt dan nog niet zo tot je door, maar hoe langer het duurt hoe intenser het gemis wordt. Het komt soms ook uit het niets opdoemen, als een tsunami die over me heen raast. Die me laat verdrinken en het verdriet zo ondraaglijk voelt. Op zo’n moment is het ook niet te bevatten en kan je er ook gewoon niet mee leven. Gelukkig ebt die golf dan weer weg, al duurt het soms uren, een hele nacht of slokt het je dag op.

 

IMG_0613

Je grote zus heeft het ook heel veel over je, wat niet gek is met een huis vol Iza. Laatst zei ze: Het belangrijkste in het huis is Iza. Daar schrok ik zo van, want juist zij is altijd het belangrijkste geweest in ons leven. Moeilijk om dan ook in te schatten of er uit te krijgen wat ze er precies mee bedoeld, want al snel wilt ze er niet meer over praten. Ze droomt over je, dat jullie spelen op een grasveld en dat ze je koprollen leert. Wat heerlijk lijkt me dat.
Toch ga ik na zo’n opmerking weer ontzettend twijfelen of we het goed doen zo. Het is toch verschrikkelijk dat Luna nu al met zoiets heftigs geconfronteerd wordtย en aan de andere kant is het zo fijn dat niet het gebeurd is wanneer ze veel ouder was. Nog meer jaren zorg en het zo vol besef allemaal meemaken. Dan voel ik me weer rot tegenover jou. Niks is meer goed, nooit meer hetzelfde en voor altijd anders.

Het was ook heel moeilijk om een paar dagen weg te gaan met je grote zus. Haar verwennen en zien genieten is het mooiste wat er is en toen we eenmaal daar waren, was het ook echt heerlijk. Alleen blijft het nog raar dat alles nu zo makkelijk gaat. We hoeven nergens meer op te letten en kunnen alle kanten op. Disneyland is natuurlijk een sprookje voor groot en klein en dat mocht ook even, leven in een sprookje. Ik hoop dat je hebt mee gekeken vanaf boven en ook hebt kunnen genieten, want dit was niks voor jou geweest. Alle gehandicapte kinderen vielen mij natuurlijk op, met een lach op mijn gezicht om te zien hoe ze genoten en met een traan over mijn wangen omdat ik zo graag had gewild dat jij ook zo was geweest. Dat we jou ook blij konden maken met een uitstapje en gekke dingen doen.

Nu moeten we ons leven weer een beetje gaan indelen, al weet ik nog niet hoe zonder afleiding. Dus heel veel mensen zullen langzaam gek van me worden, of zijn dat waarschijnlijk al. Ach, hoe gekker, hoe beter! Ik weet zeker dat jij het daar helemaal mee eens bent.

Ik hou van je, lekker spekkie!

Kus Mama

Previous Post Next Post

You Might Also Like

8 Comments

  • Reply G. Wehkamp. 14/04/2016 at 10:45

    Wellicht doen jullie dat al: erkenning van Hun inspanningen is voor kinderen heel belangrijk. Dichtslaan kan als hulp bedoeld zijn , het omgekeerde ook. Overweeg daarvoor op enig moment hulp van buiten in te schakelen. Alle goeds!

  • Reply Jet Poll 13/04/2016 at 22:23

    Vanmiddag hebben we, op de kinderafdeling, nog herinneringen opgehaald over Iza en jullie allemaal.
    Hoe bijzonder jullie voor haar waren en hoe ze het het allerfijnste had, wanneer jullie (helemaal opgekruld) bij haar in het ziekenhuisbed gingen liggen..
    Het is zo onwerkelijk dat dat niet meer terugkomt en tegelijkertijd wisten we dat dat moment ging komen.
    Wat fijn om via deze blog toch nog af en toe wat te kunnen lezen over jullie ervaringen en bijbehorende gevoelens. Ik word er elke keer weer een beetje stil van…
    Weet dat er heel veel mensen voor jullie zijn, aan jullie denken en met een lach op hun gezicht terugdenken aan Iza.

    • Reply Cindy Overdijk-Johannes 14/04/2016 at 11:21

      Wat lief, Jet! Ik lees deze woorden met een traan. Iza en wij hebben het getroffen met jullie! Dat ze altijd bij jullie terecht kon en wij ook. Dat we gewoon onszelf konden zijn en altijd het gevoel hadden dat we het goed deden. Daar denken wij ook nog vaak aan terug. X

  • Reply Nathalie 12/04/2016 at 21:12

    Wat geweldig mooi geschreven Cindy! Jullie doen het super als ik zie hoe Luna groeit en bloeit! Geniet van elk moment met elkaar en herdenk ook de mooie momenten met Iza!
    De moeilijke momenten zullen blijven, maar weet dat ze altijd naar jullie kijkt en bij jullie is! ๐Ÿ˜˜

  • Reply Annie Pfeiffer 12/04/2016 at 20:39

    Ondanks alles, wat heerlijk om te zien dat Luna zo heeft genoten. En hierdoor jullie ook.
    De moeilijke momenten, uren, dagen zullen echt nog lang duren, maar ik ben er van overtuigd dat Isa het nu goed heeft en is bevrijd uit een lichaam waar ze niet verder mee kon.
    Ze zal altijd bij jullie blijven, op welke manier dan ook.
    ๐Ÿ˜˜๐Ÿ˜˜

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.