Iza

Let´s go!

Ja, we zijn er weer. Maar nu wel echt. De laatste maanden waren we, of laat ik voor mezelf spreken IK aardig van de wereld. Er gebeurde zoveel dat het allemaal een beetje teveel werd. Gewoon even van het padje af.

Dat komt niet omdat we ouders zijn van een `zorg`intensief kind zoals de laatste tijd veel over geschreven wordt. Het zorgen voor Iza met daarnaast het gezin draaiende houden maakt het niet intensief. Daar hebben we toch een mooie balans in gevonden op de gekkenhuismanier, maar al het geregel er omheen maakt het wel intensief. De strijd die je continu moet aangaan om iets gedaan te krijgen. Er gaat geen dag meer voorbij dat er niet iets besteld, gebeld of geregeld moet worden. Konden we uit het PGB maar een Personal Assistent of woordvoerder inhuren, kan ik gewoon voor Izaatje zorgen, zonder het intensieve gedeelte.

Daarnaast heeft het even geduurd voordat alles rond was met de verkoop van ons huis en de koop van ons droomhuis. Het was “even” stressen, maar uiteindelijk komt alles goed, want als je niet positief bent komt het sowieso niet goed, maar het is wel een periode moeilijk geweest.

foto 1

Nu scheelde het dat er gelukkig wel een paar mensen bereid waren, zonder dat we er moeite voor hoefde te doen, om ons op de been te houden en de twee belangrijkste waren natuurlijk Luna en Iza. Dat horen kinderen misschien niet te doen, maar gelukkig deden ze het onbewust.
Lunaatje die het zo heerlijk doet op school. Heerlijk op mijn oude schooltje met nu al veel lieve vriendjes en vriendinnetjes. Ze gaat ook zo lekker mee in alles en maakt het hele leven luchtig met haar hilarische prinsessengedrag.

foto (39)
Izaatje is op de meeste dagen in topvorm. Vooral haar speelgoedolifant, haar beste vriend (helaas), krijgt heel veel kreetjes te horen. Toch reageert ze heel sterk op ons op haar manier en dat is zo genieten. Ze is natuurlijk nog steeds een luie donder die haar ouders bijna elke nacht even wakker maakt voor een kusje en lepeltje lepeltje liggen in het grote bed,maar ach prinsesjes verander je niet zo snel.

image (37)

Toch wegen de laatste loodjes het zwaarst. De verhuizing is eindelijk in zicht. Lekker naar het plekje waar wij en natuurlijk ook Iza oud gaan worden. Waar Luna zo de deur uit kan lopen om naar oma en opa te gaan. Ja, die gaan het nog drukker krijgen, want ze is natuurlijk liever daar. Kortom waar we rust gaan vinden.

Konden we nou maar even 1,5 maand vooruit zappen. Zou veel hoofdpijn schelen, flessen wijn en koffie schelen.

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.