Iza

Lui varken

“Eigenlijk is het gewoon een lui varken.”

Meestal zeg ik deze zin om het ijs te breken. Want als je net hoort dat dat meisje in die rare kinderwagen amper aangelegde hersens heeft, constant epilepsie, eigenlijk niks kan dus een mega baby is en niet oud wordt, weet je natuurlijk niet wat je moet zeggen. Het is mijn zakelijke riedel die dan eindigt in hoop ik wat luchtigs, meestal weet je meteen wat voor vlees je in de kuip hebt. Een lach of een schrikreactie met een blik: Hoe kan je dat nou zeggen?

Maar ze is ook gewoon ons kind en niet een zielig meisje. Ok, natuurlijk kan ze er niks aan doen dat ze lui is, maar ze is het wel. Net als onze oudste dochter af en toe een draak is, en haar noem ik ook wel eens duivels gebroed. Doet elke ouder dat niet?

foto (27)

Natuurlijk is het vaker huilen dan lachen om en met Iza, maar laten we in ieder geval genieten als het mee zit, anders kan je ons ook nog naar een gesticht rijden. Dus juist in de ergste gevallen vrolijken we elkaar en onszelf op.

Iza haar epilepsie uit zich meestal best gezellig voor onbekenden. “Ach, wat schattig, ze lacht.” Ja, in onze dromen, maar het lijkt wel zo. Aangezien de meeste aanvallen dagelijks voorkomen en zo weer over zijn, kunnen wij er ook om lachen. Schiet ze in een stuip met hoofd naar je toe en kusmondje: “Ach wil je een kusje?” Maar ook laatst toen de ambulance gebeld was, omdat  ze echt schokkend lag te schreeuwen  en Luna in de box keek en zei: “Maar ze kijkt tenminste wel blij” dan kun je ons opvegen. Dat zo’n meisje van bijna  4 denkt: “Ach, ik weet niet waar jullie je druk om maken, maar ze kijkt eindelijk eens blij.”

Soms denk ik stiekem toch wel dat het genetisch zou kunnen zijn, want zoals zij helemaal niet meewerkt, werkt eigenlijk niemand mee in het gezin. Maar vooral ik kan er op een bepaald punt, meestal na achten als de kids op bed liggen, bij liggen als een hobbezak. Hobbezak senior en hobbezak junior liggen dan ook vaak samen als de kans zich even toe laat ’s middags een schoonheidsslaapje te doen in haar gigantische bed, niks is lekkerder dan die koude voetjes opgetrokken tegen mijn buik en samen binnen 2 minuten in slaap te vallen.

Iza is Iza, ze is perfect zoals ze is. Ze heeft ons geleerd hoe je in het leven moet staan, want elke dag kan de laatste zijn. Je druk maken om kleine dingen is totaal zinloos, maar genieten van kleine dingen is het mooiste wat er is.

Geschreven voor kiss it forward

http://kissitforward.nl/blogs/

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.