Iza

Op twee plaatsen tegelijk willen zijn

Hoewel het de laatste 72 uur vooral draaide om Iza, wil ik het eigenlijk meer over Luna hebben. Het blijft een geregel als Iza naar het ziekenhuis moet. Wie is waar en wanneer?
Luna is dan altijd vooral op school en bij oma. Wat natuurlijk helemaal geen straf is, want 9 van de 10 keer als ik haar van school op haal is het een grote teleurstelling dat ze niet oma ziet staan achter het raam. En omdat altijd als Iza in het ziekenhuis ligt er 1 van ons in het ziekenhuis slaapt en 1 bij haar, is het een groot feest om met papa of mama in het grote bed te slapen. Voor ons is het net zo’n groot feest, want niks is heerlijker dan na een stress ziekenhuisdag met het mooiste prinsesje ter wereld in bed te liggen.

PEG4

Misschien daarom dat we altijd denken dat het voor Luna niet teveel stress zal zijn, die rotdagen. Luna zwaaiden we woensdagmiddag uit om de tocht van een paar meter naar oma te maken die daar heerlijk zou gaan eten en slapen. Iza moest om 8 uur al in het AMC zijn donderdag en gelukkig had ik mentale steun van mijn zusje, aangezien Martijn een belangrijke werkdag had. Met Iza gearriveerd in het ziekenhuis en ik kreeg bericht dat Luna oor en keelpijn had en dus ziek bij oma bleef. Groot gelijk, lekker genieten en verwennen.

Onze hel begon toen, gelukkig ging alles snel. Maar toen ik met Iza de OK in ging in mijn ruimtepak stortte ik toch wel in. Mijn kleine meisje omgeven door 10 mensen die haar in slaap brachten. Nog even de fomaliteiten doorspreken met de arts, vooral wat als er iets mis ging, dus daar dacht ik alleen nog maar aan het komende half uur nadat ik haar achtergelaten had en in zuslief haar armen viel.
Gelukkig mocht ik dan ook binnen het half uur alweer bij haar op de uitslaapkamer. Toch schrok ik van hoe mijn arme poppetje erbij lag met het plastic tussen haar tanden en zuurstof masker op. Al snel hoestte ze het plastic geval uit en werd ze wakker. Onze topper. Ze deed het goed en mocht mee naar boven, al begon de PEG meteen te bloeden, wat niet de bedoeling was en dus pech.

PEG

Op haar kamer kwam de PEG verpleegkundige de pleister vervangen omdat het onder het bloed zat en Iza zette het op een krijsen. Je zag duidelijk de pijn in haar ogen, ik huilde mee en bleef maar zoenen. Gelukkig kon lieve tante Kim haar daarna met een hoofdmassage in diepe slaap krijgen. Toen kwam de rust en het besef dat de grootste ellende er op zat. Een slang uit haar buik en hopen dat ze snel wat binnen zal nemen via die slang.

PEG3

Ondertussen was Luna steeds zieker geworden. Hoge koorts en bij oma onder een deken op de bank. Ik kon dan ook niet wachten tot Martijn me over zou nemen en ik mijn poppetje kon gaan knuffelen. Ik kan mezelf helaas niet in tweeen delen, maar soms zou ik dat zou graag willen. Toch voel je je dan schuldig als mama zijnde.

PEG5

Wat was ik blij toen ik met mijn hete kachel onder de dekens lag en we allebei opgelucht in slaap vielen. Ik had die powernap ook echt even nodig. Helaas moest ik toch echt weer de volgende ochtend naar het AMC om Martijn over te nemen. Luna had nog wel koorts, maar voelde zich wel iets beter en ging vrolijk lachend en zwaaiend met oma mee.

Iza deed het ondertussen nog steeds hartstikke goed. De voeding, water en medicijnen bleven (zo goed als) binnen en als ze overdag haar normale ritme met eten binnen zou houden, mocht ze met hoge uitzondering die dag al mee naar huis. Wat betekende dat ik uren op de kamer met Iza ons tijd zat uit te zitten. Ken je kind, die bikkel doet het wel, dus laat ons gaan. Luna begon steeds zieker te worden, keelpijn, hoge koorts en niet eten. Dus de wens om naar huis te gaan was nu op zijn hoogst. Die laatste 3 uur kropen voorbij en eindelijk kregen we ons ontslag met een lintje.

PEG2

Allemaal weer thuis en vroeg in bed, deed Luna duidelijk goed. Hoewel ze nog ziekjes is en koorts heeft, gaat het weer iets beter vandaag. Of het nou de stress is die ze voelt bij ons allemaal, waardoor zij daar letterlijk ziek van wordt of dat ze gewoon echt even ziek is, zoals alle kinderen dat kunnen zijn, wie zal het weten?
En als je er naar vraagt zegt ze wel dat ze het spannend vond voor Iza, de slang een beetje eng en blij dat iedereen thuis is. Dit is natuurlijk precies hetzelfde als hoe wij erover denken.

Het zijn nu dus echte knuffeldagen voor ons allemaal en Luna haar week komt er aan. Partijtje en haar verjaardag, want dan wordt onze wijze drakenkop alweer vijf!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.