Iza

Perfect

Bestaat er zoiets zoals de perfecte moeder met de perfecte kinderen? Waar niemand gestressed is en alles goed georganiseerd? Ik kan het me niet voorstellen, maar soms zie je ze lopen op waarschijnlijk het juiste moment. 

Een vrouw met kleine kinderen die vreedzaam boodschappen doet, terwijl er een kleine in de kar zoet op een soepstengel zit te kauwen. Een dochter die mama helpt de boodschappen te pakken en een zoon die nog een kleine kar heeft met de boodschappen speciaal voor de kinderen. De kinderen hebben er plezier in, maar het meest onwaarschijnlijke in mijn ogen is dat er geen boodschappenlijstje aan te pas komt. De laatste keer dat ik boodschappen deed zonder een lijstje kan ik me niet meer heugen. Ook al heb ik maar 4 dingen nodig, als het niet op papier staat komt het ook echt niet op de band bij de kassa. Maar nee, deze moeder heeft de weekboodschappen in haar hoofd op een rijtje en loopt zowaar een route, zonder dat ze wanneer ze al bij de diepvriesafdeling zijn zich opeens bedenkt dat ze nog iets bij de groente afdeling moet hebben. Dit allemaal natuurlijk gekleed als een echte vrouw in een kort rokje met bruine benen, zonder 1 blauwe plek.

Schiet mij maar lek. Al lig ik de hele dag te bakken of onder de zonnebank, die melkflessen worden niet bruin. De blauwe plekken op mijn benen zijn niet te tellen. Sommige zijn op mysterieuze wijze verschenen. Toch zijn de meeste te danken aan de kleine donderstenen. Geregeld ga ik op mijn knieen onder de tafel omdat de hond me weer uitdagend aankijkt met een Barbie in zijn bek. Ik dans te wild met Luna mee en knal met een elegante draai tegen de salontafel. Tja, dan heb je Iza, hoe kan Iza je nou aan blauwe plekken helpen? Nou, geloof me, als ze ’s nachts 1 zielig geluidje maakt, schiet ik met mijn kussen naar haar kamer, om in haar bed te springen. Helaas ben ik ook geen jonge godin meer die slaapdronken in een vloeiende beweging over een hekje kan springen.

Natuurlijk heeft elke moeder goede dagen, misschien wel perfecte boodschappenochtenden. Ik wacht er nog op, maar geen moeder, kind of vader is natuurlijk perfect. Op welke manier dan ook. Waarschijnlijk neigen moeders vooral naar perfectie. Maar de vaders? Die zijn meestal in hun eigen droomwereld waar ze in leven toch al perfect zonder naar anderen te kijken. Misschien moeten we daar eens een voorbeeld aan nemen. Ik begin morgen! 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.