Iza

SEIN

Eindelijk was het dan zover. Het moment dat zou uitkomen dat ik knettergek ben of dat mijn gevoel helemaal juist is. Gelukkig was het laatste waar. Ik was stiekem wel zenuwachtig, want al bijna een jaar had (vooral) ik een misschien valse hoop dat er nog iets mogelijk is om Iza “wakker” te maken. Zenuwachtig ook, omdat als zij er ook niet in geloofden of niks in een plan zagen, dat ik dan niet wist hoe lang ik dit nog vol ging houden op deze manier.
Van de aanvallen zelf schrikken we niet. Aangezien sommige mensen willen weten hoe ze er uit zien, hieronder de recente aanvallen (en als je het niet wilt weten, ook niet kijken)

IMG_5172

IMG_4995

IMG_1866

Het is vooral het idee of het iets met haar hersens doet en of ze er last van heeft. Daarnaast wil je gewoon weten of die bijwerkingen van die medicijnen niet verschrikkelijk voor haar zijn. Ik was er natuurlijk al van overtuigd dat ze duizelig en sloom is en dat ze zo haar best doet, maar alles ook onderdrukt wordt.

Gelukkig had ik hierin dus wel een beetje gelijk. De kinderneuroloog was er zelf ook van overtuigd dat er minder medicijnen in moeten. Daarnaast een 24uurs eeg om te kijken wat nou echt aanvallen zijn en wat die aanvallen doen. Sommige aanvallen zullen namelijk altijd blijven en moet je ook niet willen onderdrukken.

Nu zijn we dus begonnen met het eerste medicijn af te bouwen naar stoppen. Ook al wordt het een zware tijd met veel aanvallen, nog kortere nachten en opnames. We gaan er wel weer voor, zodat Iza straks helemaal zichzelf kan zijn!

image1 (6)

 

 

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Astrid 25/03/2015 at 20:08

    ❤️❤️Ons bikkeltje

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.