Iza

Shockeren

Het leek me altijd zo leuk om mensen te shockeren. Van mezelf ben ik een beetje een watje die zich vaak op de achtergrond houdt en alles in me opneemt. In de meeste gevallen is dit de beste optie, maar soms komen er mensen voorbij waar ik stiekem jaloers op ben. Die zo lekker makkelijk zichzelf kunnen zijn en ook iedereen om zich heen durven te shockeren.
Maar eindelijk is daar dan ook mijn tijd met mijn partner in crime: Iza.

De afgelopen weken stonden vooral in het teken van ziekenhuis in, afdeling op, afdeling af, specialist hier, therapeut daar en de ene na de andere instantie over de vloer. In de meeste gevallen hadden wij of eigenlijk Iza er niet veel aan. Des te leuker is het dan om samen een team te vormen en de mensen te laten schrikken. Die kleine stuiperd heeft er ook altijd een goede timing voor en aangezien er voor de epilepsie geen wondermiddel is, uit het dan maar op een geniaal moment.

shockeren

De afgelopen 3 jaar hebben we zoveel verschillende soorten aanvallen bij Iza gezien, dat je nergens meer van schrikt of bang van wordt. Rustig blijven is echt het enige wat je kan doen of ze moet blauw worden en de noodmedicatie niet bij de hand hebben, dan moet je wel even niet rustig op zoek gaan. Nu zijn de laatste tijd haar grote aanvallen veranderd. Het is net of er een luchtalarm afgaat, ze schiet in de meest onnatuurlijke houding en blijft zo een tijdje schokken met loeiende sirenes. Nu weten wij dat ze hier zelf uit komt en dat we dus gewoon rustig kunnen afwachten.

Maar nu heb ik er een sport van gemaakt om mensen bijna een hartaanval te bezorgen. Eigenlijk doet Iza dit natuurlijk met de inzet van de aanval, waarbij ik nonchalant bij een geschokt gezicht kan zeggen: Moet je nou weer aandacht vragen? Of: Zie je dat zij het er ook niet mee eens is? Of gewoon net doen alsof er niks gebeurt, zodat ze helemaal niet meer weten wat ze moeten doen of zeggen. Nu moet dit nog wel iets beter ontwikkeld worden, want als ze op schoot zit krijg ik meestal een vuist ergens in mijn gezicht, waardoor ik niet meteen scherp ben.

shockeren1

Helaas is dit natuurlijk niet de oplossing voor een verkeerde kinderwagen die op dat moment bezorgd wordt of een advies waar je echt niks mee kan, terwijl je hoopt op een wondermiddel of advies, maar het neemt niet weg dat we wel een actie van de dag hebben samen en ik die kleine bikkel een high five kan geven. Ook al heeft ze zelf geen enkel benul van het leven, ze laat het toch duidelijk zien als haar rare hersentjes ergens geen goed gevoel bij hebben.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.