Iza

Snap jij het? Snap ik het?

Het is nu wel duidelijk dat de Fam Overdijk en het Vumc geen goede band hebben. Het komt natuurlijk van 2 kanten en ook al moeten we af en toe nog een beetje ons best voor elkaar doen, met sommige afdelingen en mensen is het beter de band te verbreken.

Ons uitstapje begon al goed bij het parkeren. De twee liften in de parkeergarage waren buiten dienst. Dat is lastig met die immense wagen van Iza, Iza zelf en de apparaten. We gingen dan toch maar de weg naar boven trotseren, terwijl het oh zo “galante” nederlandse volk zich een weg probeerde te banen tussen de sterke hulk (die de wagen en tassen naar boven zeulde) en ik (met die 15 kilo zware hobbezak in mijn armen, terwijl mijn beenspieren het bijna begaven, ok puntje van aandacht).

Nu was het natuurlijk zo dat Iza alleen op de afdeling Dermatologie moest komen voor een huidbiopt die opgestuurd moest worden naar de klinisch genetica en verder niks dermatologisch. Toch kwamen we in een consult terecht. Eerst een kamer in met verpleegkundige om in te schrijven, dan wachten op bank nr 1 tot we de papieren kregen en door naar bank nr 2. Eerst zou de co assistent ons zien. Een jochie die aan ONS vroeg waar het huidbiopt afgenomen moest worden en waar de aandoening zat!? Huh, in de kinderwagen. Ok, dit zeiden we natuurlijk niet, we waren flabbergasted! Hij ging kijken bij Iza en zocht naar vlekjes of iets?!
Hij begreep er niks van of had zich niet ingelezen. Kwam nog met vragen of we via de huisarts een huidbiopt hadden aangevraagd en waarom?!

IMG_4198

Schiet ons maar lek, we wisten serieus niks te zeggen en het jochie ging de arts-assistent halen, want ja in een academisch ziekenhuis krijg je eerst de Co-assistent, daarna de arts- assistent en dan de specialist te zien. Toen de deur dicht ging, gingen we op zoek naar de verborgen camera, maar het was dus geen grap.
Dus kan je er maar beter zelf grappen over maken, we kwamen dus niet meer bij toen nr 2 binnen kwam, die eerst het 1 en ander had opgezocht over het gen waarvoor ze een huidbiopt af moesten nemen en er dus achter gekomen dat het niet uitmaakt waar het afgenomen wordt. Joh!? Meen je dat nou?

Het plan was om Iza eerst in te smeren met een verdovende creme en die een uur te laten inwerken, voordat ze het verdovingspuitje zouden geven, zodat ze zonder trauma het biopt konden afnemen. Zoals de meesten weten is Iza niet van porselein gemaakt en echt een bikkel wat betreft naalden, dus wij gaven al aan dat ze gewoon de verdoving konden geven. Natuurlijk moest dit ook overlegd worden, want we waren natuurlijk ontaarde ouders die dit ons kind aan zouden doen. Maar op ons risico werd dan eindelijk de spuit gegeven en zoals verwacht: Iza gaf geen kik. Boortje er in om het biopt af te nemen en binnen 5 minuten was het klaar, klein wondje, pleister er op en naar buiten.

FullSizeRender (1)

Ondertussen waren we anderhalf uur verder en weer een VU ervaring rijker, maar de liften deden het weer! Dat dan weer wel!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.