Iza

Spanning en sensatie

Aangezien we totaal geen spannend leven meer leiden sinds Iza in ons leven is, heeft Iza er altijd een handje van om het leven op het juiste moment spannend te maken en dan niet leuk spannend. Het gebeurt al op het moment dat we een weekendje of midweek wegboeken. We zijn gek geworden op de dagen weg in een huisje, omdat het hele gezin dan mee kan. Even weg en helemaal niks. Toch is het in de meeste gevallen spannend of het überhaupt wel doorgaat. Zo is er al eens een kerstvakantie in het water gevallen door een Iza in het ziekenhuis met longontsteking en aan het zuurstof. Nu was januari ook spannend en eigenlijk niet verantwoord om weg te gaan met een meisje aan 2 liter zuurstof, maar toch hebben we het toen gedaan, ondanks de spanning en de sneeuw.

IMG_8624

Nu is het weer zover. Al weken voel ik iets aankomen, nooit wetende of het hels, helser of helst is. Langzaam ging het van hels naar helser. Iza liep al een weekje te kwakkelen, maar wie niet. Tot het moment dat ze een week niet gepoept had en elke milliliter die haar lijf in ging er ook projectiel spugend weer uit kwam. De hele zaterdag in dubio? Naar het ziekenhuis of niet? En ja, we denken ook wel eens aan onszelf, want op zaterdagavond moet dit burgerlijke stel gewoon met wijn en film op de bank zitten ipv 1 van ons in het ziekenhuis zonder wijn, film en privacy.
Gevolgd door een helnacht moesten we toch echt wel het ziekenhuis bellen. In het ziekenhuis besloot ze toch maar zelf haar luier vol te gooien, omdat haar klysma net werd klaar gemaakt. Ze is echt niet gek hoor, jongens! De koorts was helaas wel weer hoog ondanks de paracetamol en ze zorgde er wel even voor dat de was daar ook goed gevuld werd. Gelukkig nam mijn lieve moeder ons even over om bij haar spekkie te blijven, zodat wij zoals beloofd met Luna en haar vriendinnetje naar de film konden. Dat was echt even een paar uur genieten.

IMG_8618

Uiteindelijk bleek ze toch een urineweginfectie te hebben, ondanks de antibiotica. Dus hup andere antibiotica, wat vocht binnen houden en naar huis. Dat ging nog best redelijk, al moest het allemaal niet te snel gaan door de slang. Toch moest ze nog zoveel huilen en was ze zo gespannen, dat ze echt ergens last van had. En ‘s avonds begon de ellende weer. Spugen, niets binnenhouden en nog steeds niet geplast. We gingen dus gezellig vanochtend weer een bakkie doen bij ons tweede huis.

IMG_8641

Helaas was Iza een pond afgevallen. Nu zullen degene die Iza kennen wel denken: Nou dat kan ze wel hebben. En geloof me, van mij mag er nog wel een paar kilo af, maar goed is het niet in 2 dagen. Dus uitgedroogd of niet, er moet nu wel heel veel vocht in blijven. Dus met nog 2 extra medicijnen erbij lekker naar huis.

Nu iedereen duimen dat de kweek morgen goed is, dat ze genoeg vocht binnenhoudt en zich gewoon wat beter voelt, want dan zit er geen opname in morgen en kunnen we vrijdag toch een welverdiend weekendje weg!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.