Iza

Step by step

Twee totaal verschillende weekenden op een rij. Nummer 1 was een weekend vol ziekigheid. Iza spugen, spugen en nog eens spugen. Na een dagje ORS knapte ze gelukkig snel weer op en begon het superweekend. Want de zon scheen op elke manier. 
Izaatje sliep uit tot een uur of half tien. Dit is natuurlijk echt de mooiste tijd om wakker te worden. Dat probeer ik Luna ook uit te leggen en juist zij zou alles moeten begrijpen, maar luistert waarschijnlijk gewoon niet naar haar moeder. Laat dat waarschijnlijk ook maar gewoon weg. 

Iza heeft de hele dagen lopen gieren, brullen, schreeuwen en lachen van plezier. En overdag slapen? Ammehoela, energie voor 10. Dus lekker naar buiten, mensen, natuur en gezelligheid opzoeken. Want hier wordt natuurlijk iedereen vrolijk van. 
Vooral het bos in, echte natuurkinderen hebben we op de wereld gezet. Iza lacht en spartelt bij al die geuren, geluiden en windjes. Luna zoekt de deur van de kaboutertjes bij elke boom, pakt alle eikeltjes van de grond. Maar wel alleen de eikeltjes die heel zijn, zonder hoedje en o wee als er een dennenappel, blaadje of stokje in de tas zit. We zijn dus heeeeel erg lang in dat bos geweest… 

Helaas komt er dan een maandag en dat kan je Iza ook niet kwalijk nemen, want wie heeft er nou geen hekel aan maandag, dus laten we dan de boel er maar weer uitgooien en vooral heel chagerijnig kijken.

Vandaag kwam ook de orthopedagoog langs met de uitslag van de test hoe ver Iza komt met ontwikkeling. Helaas, Iza heeft geen 10 gehaald. Diep teleurgesteld natuurlijk… Nee, gekkigheid.

Op papier scoort ze gemiddeld dat ze qua ontwikkeling 2,5 maand zou zijn. In het sociale vak scoort ze hoger, zo’n 5 maanden. Maar in wat ze lichamelijk kan scoort ze 0-1 maanden. Onze grote baby. Gelukkig kwam dit niet zo hard aan na onze dip een paar weken geleden. 

Vooral ook omdat ze toch juist heel positief zijn ingesteld. Natuurlijk zijn er mini succesjes haalbaar voor Iza. Natuurlijk kunnen we haar stimuleren met bepaalde dingen. En we zien natuurlijk zelf ook dat Iza sterk reageert op de voor haar belangrijke mensen om haar heen. Het is altijd lekker om weer even dat steuntje in de rug te krijgen en die erkenning. Twee weken geleden zaten we natuurlijk wel in een dip waar we eigenlijk niet achter stonden. Is dit het dan voor Iza. Natuurlijk niet, maar soms moet je dat weer even van iemand horen die en er op een andere manier veel verstand van heeft en ook ergens in gelooft. 

Dus we gaan er weer van alles aan doen, met alle therapieen en tips die daarbij komen kijken. 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.