Iza

Troosten

Als je kind huilt wil je alles van haar overnemen, de pijn en verdriet. Alle ellende aan papa of mama geven, dat maakt het voor iedereen makkelijker. Maar helaas kan dat niet.

Aangezien het halve land ziek is of ziek is geweest, was het een kwestie van tijd tot Iza er mee te maken kreeg. Lunaatje was een paar dagen echt ziek. Veel liefde (heerlijk die knuffeldagen), wat zetpillen, neusspray en heerlijk onder een dekentje films kijken knapt een kind al snel van op. Toen het ook overging naar de rest van de familie waren we toch wel bang dat Iza nu ook ziek ging worden. Nu weten we dat ons bikkeltje al een tijdje ziek was, maar zich goed staande hield. Eigenlijk beter dan dat wij dat deden.

Ze was wel erg vaak aan het huilen en wat kan je doen bij zo’n meisje? Alleen maar troosten, in je armen, lieve woordjes, veel (besmettelijke) kusjes en hopen dat je haar ellende een beetje kan verlichten. Toch kwam al snel de koorts, hoesten, hoge hartslag, het nog meer huilen, spugen en de slapeloze enge nachten. Toen de kleine meid ook nog bloed ging spugen was het genoeg.

Altijd komt even het ergste bij je naar boven bij Iza, want die stomme virussen gaan haar hele lijf door en dat bleek al snel in het ziekenhuis. Haar rechterlong klonk niet goed, keelontsteking, oorontsteking en schimmel op haar tong. We voelden ons alweer als gezin uit elkaar gerukt, wat voor niemand goed is, maar met andere antibiotica kan ze thuis ook wel opknappen dacht de kinderarts. Gelukkig!
Ook al hebben we een heel ziek meisje waarvan je nooit weet hoe ze opknapt, Luna is er ook nog. En je merkt meteen de stress bij die grote, soms zo stoere meid. Ze heeft ons juist op dit soort momenten heel erg nodig en klampt zich aan ons vast. Wat ook mag en logisch is, voor haar is dit ook niet leuk. Normaal is school het leukste wat er is, maar nu mogen we echt niet meer weg gaan.

IMG_4553

Dan heb je weer een huilend meisje die verdrietig is en wat ik ook over wil nemen. Het liefst zou ik op dat kleine stoeltje in de kring gaan zitten met Luna op schoot, stiekem zou het dan ook lekker zijn dat ik niet de hele ochtend moet zorgen voor dat zieke uiltje.

Het leven is niet makkelijk, niet voor Luna, niet voor Iza en ook niet voor ons. Maar als zij gelukkig en blij zijn, zijn wij dat ook. Dus we blijven maar lekker onze meisjes troosten en knuffelen tot de betere tijden weer aanbreken.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.