Iza

Twee maanden

Lieve schat,

Het is vandaag alweer twee maanden geleden dat je bij ons weg gleed. Al voelt het al als eeuwen zo zonder jou. Elke dag heb ik de momenten dat ik je zo mis en je zo vast wil houden, maar nu is het weer zo’n dag dat het veel erger is. Het zonnetje schijnt, het wordt warmer. Dat was het moment dat onze wereld weer groter werd.

We konden weer naar buiten. Terwijl wij aan het rommelen waren in de tuin vandaag, had jij in je hangmat moeten liggen, te genieten van het zonnetje en de goede periode die er aan kwam. Daardoor ga ik weer nadenken dat je gewoon nog even had moeten blijven. Jij, de bikkel, knapte overal van op, dus hadden we toch ervoor moeten gaan? De onmenselijke behandelingen die we je nooit aan wilde doen, maar misschien toch nog een laatste opleving meemaken?

Ook al weet ik diep in mijn hart heel goed dat jij er ook klaar mee was, helemaal op, geen kracht meer in je lijfje. Dat moeten we accepteren, maar soms gaat dat echt niet. Nooit zullen we er compleet vrede mee hebben dat je er niet meer bent, dat het gewoon oneerlijk is. Al zijn we nooit jaloers geweest op andere gezinnen, heb ik wel vaak gedacht bij zusjes: Zo hadden Luna en Iza ook moeten zijn. Nu heb ik het niet meer met gezonde kinderen, maar met gehandicapte kinderen die zo blij worden van iets, kraaien, schreeuwen, wild bewegen. Waarom was jou dat niet gegund? Een blij kind zijn.

Ik weet het schat, uit die neerwaartse spiraal en even lekker een tukkie doen met je zus. Daar knapt iedereen van op. Stiekem vind ik het ook helemaal niet erg dat ze zo aan me hangt en de enige die ze nodig heeft mama lijkt te zijn. Andersom is het net zo, in elkaar kruipen en elkaar nooit meer los laten is het lekkerste wat er is. Alleen hebben papa en oma dat ook juist nodig nu, maar toch zal die mamaperiode wel weer overgaan, dus geniet ik er nu maar extra van.

Nou, kakkie, op naar je verjaardag. Vier jaar geleden was er nog niks aan de hand en 29 mei was net zoals 3 mei de mooiste dag van ons leven, dus die gaan we zeker vieren! Inclusief slingers, cadeautjes, taart en laten we de wijn niet vergeten.

Dikke pakkerd in je speknekkie!

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Sandra 06/05/2016 at 09:10

    Heel veel kracht en positieve gedachten!

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.