Iza

Wat nou rust?

Helaas was er van rust niet te spreken. De aanvallen werden met de dag meer, tot zelfs in het weekend meer dan 10 op een dag en gisteren en maandag hebben we ze niet eens meer geteld zoveel dat het er waren.

Maandag toch maar weer even het ziekenhuis gebeld, want ook al moeten we over anderhalve week weer, dit is killing. Ik slaap gewoon niet, want ben ‘s nachts alleen maar bang dat ze een aanval krijgt, wat de laatste nachten ook steeds gebeurde.

De arts vond ook dat het tijd werd voor een nieuw medicijn naast de medicijnen die ze al heeft. Sterk spul waar ze maar heel weinig van krijgt 0,5 ml 2x per dag en ze kan er erg suffig van worden.
Gisterenavond was de eerste shot en gewoon geen aanval meer gehad tot nu.

Dus het lijkt erop dat het haar echt goed doet. En eerlijk gezegd ons ook!

Die aanvallen steeds zijn killing. Luna heeft ze gelukkig niet eens door en wij worden er ook wel makkelijker in, maar je bent er de hele dag mee bezig. “en daar gaat ze weer” Nu is het thuis nog wel ok, maar als je gezellig buiten bent en zij in die kinderwagen ligt te stuipen is dat altijd weer een domper.

Laten we niet te vroeg juichen, maar ik denk dat ze het nu weer goed gaat doen. Ze ligt alweer heerlijk te lachen in de box naar spannende spin.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.