Iza

Wie is er hier nou gek?

Die Iza is zo gek nog niet. Je hoort altijd dat babies niet kunnen manipuleren, maar soms betwijfel ik het. Als Luna haar krokodillentranen er uit perst omdat ze iets wilt hebben of doen, dan moet ik mijn lach inhouden. Wanneer Iza huilt vraagt ze ook om iets en is er altijd iemand als de kippen bij. 
Maar de dames Overdijk zijn redelijk verwende prinsesjes en Iza lijkt er nu ook gebruik van te maken, ook al doet ze het misschien niet bewust. Soms kijkt ze me aan, als ik haar huilend uit haar bedje haal, omdat ze echt niet in haar bedje wilt slapen, maar in ons bed of op 1 van onze borst, en dan komt die lach. Die lach van: haha, heb ik het maar mooi weer voor elkaar. 

Na 5 maanden bij ons op de kamer in de wieg waar ze letterlijk uitgroeide, ging ze makkelijk in haar eigen bedje op haar eigen kamer verder slapen. Ook al werd ze wel eens wakker ‘s nachts, niet huilend, eerder lachend, werd ik ook wakker. En tja, ik wil ook slapen. Maar ik kan niet slapen als er iemand anders in dit huis wakker is, dus voor mijn eigen rust nam ik haar lekker bij me en we sliepen allemaal vrolijk verder. Jaja, eigen schuld.

Nu is de vakantie de boosdoener geweest denk ik en het feit dat we nu een babyfoon met camera hebben (zodat ik niet meer met elke beweging of piep in haar kamer sta, omdat we bang zijn dat ze een aanval heeft)
Nu viel ze op vakantie vaak in ons bed in slaap, op een kussen (verkouden) met als kussensloop mijn tshirt. Overleggen in eigen bed ging nog wel.
Maar nu we thuis zijn wilt mw echt niet meer in haar eigen bedje in slaap vallen ‘s avonds. Nee, dan ga ik huilen en komt papa of mama met mij liggen in het grote bed wat zo lekker ruikt. 

Gelukkig gaat knuffelen met onze meisjes ons nooit vervelen, maar ik ben bang dat ze zich altijd aan ons vast zal klampen, omdat we dit simpelweg ook echt toelaten. 
Je hebt ook groot gelijk, kleine drol! 

Ze gaat ook opeens met sprongetjes vooruit. De fysio is ook echt super hierin. En hup, verwend mag je zijn, maar aan het werk moet je. 


Dus elke dag 2 keer op de mat en doe je ding. Ze rolt van buik, naar rug, kan even zelf stil zitten, waarbij ze langzaam inzakt en haar tenen bijna opeet, maar leunt op haar handen, tot ze omtuimelt. En dan die ogen! Die beginnen nu ook opeens echt dingen te zien zonder wegtrekkingen. Nu hopen dat ze snel iets met haar handjes gaat doen, maar ze zijn in ieder geval niet meer zo krampachtig in een vuist de hele tijd. 

 Dus misschien wil ze wel beloond worden op deze manier voor al dat harde werk. En ik zou graag zeggen: daar gaat verandering in komen, maar ik ben bang dat ik een zacht ei blijf. 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.