Iza

Ziekenhuis in en gelukkig ziekenhuis uit

Afgelopen donderdagochtend was het even schrikken. Iza doet het sinds ze thuis is natuurlijk fantastisch, maar het is natuurlijk “wachten” tot er iets gebeurd. In welke vorm dan ook, epilepsie, ziek worden en ontwikkeling die achterblijft.

Nu zat ik donderdagochtend heerlijk met haar op schoot tot ze een beetje spastisch begon te doen. Helaas, daar kwam haar eerste aanval. Armen en beentjes bewegen, blauwe mond en heel raar knipperen met haar ogen. Gelukkig bleef ik erg rustig en heb ik haar op de bank gelegd tot het na een minuut ophield. 
Ze weegt natuurlijk bijna 2 keer zoveel nu als toen ze uit het ziekenhuis kwam, dus haar medicijnen moeten daar ook op aangepast worden. Aangezien we volgende week toch op controle moesten keken we het even aan.

Maar toen ging het zaterdagochtend weer een mis. Het was hetzelfde, maar nu gooide ze ook al haar melk en medicijnen er uit. Toch maar even bellen, logisch dus dat we langs moesten komen. Maar onze herinneringen aan 2 maanden geleden hadden we daar echt geen zin in. Toch weer die angst vooral dat ze moest blijven.

En ja hoor, onze beer was gewoon te zwaar geworden voor de hoeveelheid medicijnen. Dus deze zijn flink verhoogd en we konden naar huis. Helaas heeft ze weer 2 keer een aanval gehad, maar nu haar medicijnen moeten gaan werken hebben we er vertrouwen in en dinsdag op controle. Ben benieuwd wat onze arts zegt, want wij zijn zo trots op haar hoe ze het doet. En haar grote zus ook, die nu soms aan het beseffen is dat Iza “ziek” is: Iza naar de dokter, ziekenhuis? IK OOK! 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.